Banen in de lucht
onbestaand en onzichtbaar
maar wezenlijk daar
menselijke trekken
ijzeren vogels
een vogel vrij
lapt banen aan de laars
al heeft ie er geen
gaan we nog zo een baantje trekken
zo eentje zonder moeten
maar wel met veel plezier
vrijheid en inspiratie
ijzer en metaal
versus lichaam en ziel
banen van eentonigheid
kronkelingen van plezier
© lionheart
Dag lieve collega bloggertjes,
na een maandenlange stilteperiode kom ik eens terug kijken in
dit bloglandje en zien of ik mijn actiefste blogstatus terug kan
veroveren 
Ik heb hier best wat superleuke
vriendschappen verkregen en daar ben ik heel dankbaar voor.
Ondertussen is er heel veel gebeurd zoals de intrek in het nieuwe
dakappartement nu al een hele tijd geleden met heel veel
tegenslagen, ben ik vorige week getrouwd maar zijn er ook droevige
gebeurtenissen die de revue gepasseerd zijn. Momenteel ben ik even
met verplicht ziekenverlof wegens overspannen en overstresst met al
de bouwmiserie die alleen maar erger wordt en waarbij er niets
opgelost raakt samen met allerlei andere problemen die alleen maar
blijven aanslepen. En ofwel kan je dat allemaal naast je neer
leggen ofwel gaan de druppeltjes in je emmertje en loopt ie ooit
over zonder het aan te kondigen. Maar ik kom jullie hier terug
plagen, als dat niet goed is 
Liefs en misschien tot nog eens een gedichtje heel binnenkort
Frank.
Rode roos
van vilt
zo broos
alleen geheel
zoekend in de wereld
maar ze straalt
gelukkig of niet
eenzaam of niet
kijkend naar de hemel
geluk dat komen mag
fier op haar steel
doornen à l'attaque
ze leeft van het licht
mensen in het kwadraat
geurend zonder parfum
genot à la limite
straal je roos
hart je geluk
geef je goede intenties
verlaat je zijn
word één
met jezelf
dan pas kan je geven
dan pas kan je aannemen
de straalheid
van de roos zo viltrood
© lionheart
Deze is voor Lutje... Get well soon! x
Een nieuwe dag. En in tegenstelling tot gisteren vandaag geen
regen en grijs maar zelfs af en toe een zonnestraaltje en in ieder
geval al véél meer licht wat de ruimtes binnenkomt! Voor me 18m
lager zijn ze aan het werken aan de kikvorsverlichting van de bomen
in het beton en maakt een compressor overuren. Achter me zijn ze
wellicht al aan laag 573 bezig van de roofing voor de berghuisjes,
een neverending story die nu al zo lang bezig is. De bergingen zijn
trouwens steviger dan de gebouwen lijkt me als ik de dikte en
kwaliteit van dat hout zie, zeker al als je de prijs hoort die ze
gaan vragen ervoor! Dus daar zijn ze de hele dag in de weer met
branders als ze niet moeten fluiten op voorbijkomende dames
Onder op het eerste zijn ze eindelijk
ook bezig aan de inrichting, dus werknemers komen en gaan. Was het
gisteren nog allemaal zwart, net kwam er een sjieke typ
(ahum) met een vuurrode Z4 met zwart dak aan op onze dakparking
en voelde zich zo vrij om op één van de verkochte plaatsen te gaan
staan. Natuurlijk kon hij niet nalaten nog even naar zijn vuurrode
'sportwagen' om te kijken. Voldaan! De zon schijnt door de ramen,
je voelt de warmte, ook de gemoedstoestand stijgt, wat de zon
allemaal kan doen. En dan wil één of andere supergeleerde een
immens zonnescherm voor de zon plaatsen tegen 2030 à 2040 om de
opwarming tegen te gaan? Dat 'm dat eens probeert, dan leert 'm een
leeuwke kennen! Het lijkt alsof dit werf nooit ten einde komt. Elke
dag staan er wel weer al dan niet ongekende firma's met grote
reclameslogans op hun veel te snelle afgeragde dienstvrachtwagens
hier te staan, worden werken herwerkt en is het een bonte
begankenis van leven en lawaai. En net zo snel als ze gekomen zijn
gaan ze soms weer, een half afgewerkt resultaat achterlatend. Om
dan weken later plots weer op te duiken en met een eindeloze zucht
verdere te doen. Provençaalse toestanden à la Peter Mayle (Een jaar
in de Provence)! Nu ik eens een week thuis zit met de griep
neem ik het allemaal in me op. Goed dat ik lekker hoog en droog
zit, laat ze maar doen daaronder, this is my castle 
Damned, ik heb dringend kantelen
nodig 
Ik heb zelfs tijd om blogjes te lezen,
om mijn blogje te beschrijven, om papierwerk te sorteren en op te
ruimen, om in de zetel te liggen liggen bij gebrek aan energie. En
als ik al eens energie denk te hebben, maakt m'n lichaam me snel
duidelijk dat dat maar een gedacht is! Hmm, als ik nu zo naar
buiten kijk richting dakterras met die zon erop, dan lijkt het me
heerlijk om daar nu op te liggen in de zon. Maar achter glas lijkt
het altijd warmer en knusser, dus ik ga ervan uit dat het eens
buiten een heel ander verhaal is. En dat ik dat niet mag doen of ik
krijg vast wel billeklets van de één of andere côté 
Dus volhard ik in de broosheid, blijf
netjes binnen, doe m'n ding en plaag ik jullie!
Saluti,
liongriep 
Commentaren